شمارهٔ ۳۵ - شعر و نظم ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر از نظر شاعر، مرواریدی گرانبها از دریای عقل است که توسط یک هنرمند افسونگر خلق می‌شود. او معتقد است که تنها صنعت، سجع و قافیه کافی نیست و شعر باید از دل برخیزد و به لب‌ها جاری شود. شعر حقیقی آن است که در دل‌ها نشیند و شنیده شود. همچنین، اشاره می‌شود که ممکن است شاعران در زندگی خود هیچ شعری نسازند، در حالی که برخی ناظم‌ها فقط به نظم پرداخته و شعر حقیقی نمی‌سازند.