شمارهٔ ۴۹ - طلب آمرزش ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر اشاره به گذر عمر و باقی‌ماندن یک کتاب دارد. شاعر از خواننده می‌خواهد که کتابش را با نظر محبت بخواند و اگر عیبی دید، با بزرگواری نادیده بگیرد. او تأکید می‌کند که حسادت و بدبینی تنها به عیوب می‌پردازد و از زیبایی‌های کار غافل است. همچنین به مردگان توصیه می‌کند که با آنان با مرامت برخورد کنند، زیرا آنها دیگر حاضر نیستند تا پاسخ‌گو باشند.