شمارهٔ ۷۴ - خون ناحق! ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
باد صبا خوش است شهیدان رشت را
از ماجرای قاتل ایشان خبرکند
این بیت را که از اثر طبع دیگریست
بر قبرشان نثار چو عقد گهرکند
«دیدی که خون ناحق پروانه شمع را»
«چندان امان نداد که شب را سحرکند»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شهیدان رشت است و به ارتباط با قاتلان آنها می‌پردازد. شاعر با ذکر این موضوع، احساسی از دلتنگی و یادآوری وقایع را القا می‌کند و به ناحق بودن قتل‌ها اشاره می‌کند. در نهایت، به مرگ و این‌که نتوانسته‌اند شمع روشنی (نماد زندگی) را به نور روز برسانند، اشاره دارد.