فقرۀ ۱۱۳ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
هرچند بس نیک افسونِ ماران دانی، زود زود دست به مار مبر کت بگزد، و بر جای بمیراند.
تو ای مرد افسونگر چیره‌دست
مبر سوی هر مار بر خیره دست
مبادا کت از این دلیری همی
زند زخم و بر جای میری همی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مراقبت در مواجهه با مارها و خطرات اشاره دارد. شاعر به طعمه‌سازی و خطرات ناشی از نزدیک شدن به مارها هشدار می‌دهد و می‌گوید که انسان افسونگر، نباید به راحتی به مارها نزدیک شود، زیرا این اقدام ممکن است به آسیب دامن بزند و منجر به مرگ شود. در واقع، این متن بر احتیاط و دوری از خطرات تأکید می‌کند.