نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

فقرۀ ۵۶ ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

به مرد مه‌سال (‌زیاد سال‌) افسوس‌(‌استهزاء‌)‌مکن‌،‌چه‌تو نیز بسیار مه‌سال شوی‌

به‌مردم‌بر افسوس و خواری مکن

بویژه به مه‌سال مردکهن

که روزی تو مه‌سال گردی و پیر

همان بینی از رب‌بدکان‌ هژبر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع کهنسالی و پیر شدن اشاره دارد. شاعر به افراد جوان‌تر می‌گوید که به کسانی که سال‌های زیادی از عمرشان گذشته است، تمسخر نکنند، زیرا خودشان نیز روزی پیر خواهند شد. او تأکید می‌کند که نباید به دیگران افسوس بگوییم و آنها را تحقیر کنیم، به ویژه به مردان سالخورده، چرا که این وضعیت به همه انسان‌ها مربوط می‌شود و روزی خودشان نیز به این سن خواهند رسید.