فقرۀ ۶۵ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
خویشتن مستای تا فرارون کنش باشی.
مکن خودستایی که وارون شوی
به وارونگی کی فرارون شوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
خویشتن را تا جایی که ممکن است به کمال برسان، اما از خودستایی پرهیز کن؛ زیرا اگر خود را ستایش کنی، به وارونگی و خوار کردن خود دچار خواهی شد. در وارونگی نمی‌توانی به کمال دست یابی.