فقرۀ ۹۴ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
با آن مرد کجا پدر و مادر از او آزرده و ناخشنودند همکار مباش کت داد به دوبار ندارد - هیچت با آن کس دوستی و دوشارم مباد.
جوانی کز او نیست خشنود باب
هم آزرده زو مادر مهریاب
مشو هیچ همکار چونین کسی
کزان مرد بیداد بینی بسی
به جای تو نیکی ندارد نگاه
ازین دوستان تا توانی مخواه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به کسی هشدار می‌دهد که با افرادی که والدینشان از آنها ناخشنود هستند، همکار و دوست نشود. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر جوانی مورد خشم و نارضایتی خانواده‌اش باشد، نشان از خصلت‌های بد او دارد و بهتر است دوری گزید، زیرا چنین افرادی عواقب بدی به دنبال خواهند داشت. در نهایت، شاعر توصیه می‌کند که از دوستی با چنین افرادی پرهیز شود.