فقرۀ ۱۰۳ ملکالشعرا بهار
ملکالشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دهیوپد مرد (شاه) را نفرین مکن چه شهر پاسبانند، و نیکویی به جهانیان اندازند.
بهشاهنشهانزشتو ناخوش مگوی
کجا پاسبانند بر شهر وکوی
به کشور نکویی از ایشان رسد
وزیشان بود کیفرکار بد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به مرد دهیوپد توصیه میکند که شاه را نفرین نکند و از او بد نگوید، زیرا شاهان پاسبانان شهر و نیکوکاری برای مردم هستند. همچنین، او تأکید میکند که اگر کسی از شاهان بدی ببیند، بهتر است به خوبیهای آنان توجه کند؛ زیرا از نیکیهای شاهان، کشور بهرهمند میشود و اعمال ناشایست کیفر خواهد داشت.