شمارهٔ ۱۷ - مطایبه ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از دوستش که به او خشم گرفته، می‌خواهد که به او بازگردد. او می‌گوید که آنها زمانی یار و وفادار یکدیگر بودند و هیچ گناهی جز وفا نکرده‌اند. شاعر به دوستش یادآوری می‌کند که عهدی بسته بودند و اکنون این عهد شکسته شده است. او ابراز اشتیاق و عشق می‌کند و از دوست می‌خواهد که بازگردد؛ او آماده است تا همه چیزش را برای دوستش فدای کند و از او پذیرایی کند. شاعر در نهایت با بیان زیبایی، عشق و حسرت خود را به تصویر می‌کشد و می‌گوید که به خاطر او شعر می‌گوید.