شمارهٔ ۴۳ - تطبیق ماه‌ها با برج‌ها به زبان فارسی و اسلوب شعری ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / مثنویات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ماه فروردین جهان گردد جوان
برهٔ بریان نهد منعم به خوان
کشت گیرد مایه در اردیبهشت
گاو فارغ می‌شود ازکارکشت
باغ در خرداد رنگین‌تر شود
بوی گل تا برج دو پیکر شود
شاخ میوه چون کمان گردد به تیر
رقص خرچنگی کند چرخ اثیر
اوج گیرد در مه مرداد، روز
شیرجوش آید به پستان تموز
ماه شهریور شود گلگشت، کل
خوشهٔ انگورگردد چون عسل
مهربان گردد جهان در ماه مهر
روز و شب گردند یک میزان به چهر
ابر آبستن به آبان می‌شود
کژدم اندر لانه پنهان می‌شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف تغییرات طبیعی و زیبایی‌های هر ماه از سال می‌پردازد. فروردین آغاز بهار را نشان می‌دهد و نشانی از جوانی جهان دارد. اردیبهشت به زمان کاشت و سرسبزی زمین اختصاص یافته است. خرداد به رنگین‌تر شدن باغ‌ها و عطر گل‌ها اشاره می‌کند. در مرداد اوج تابستان و شیرآوری در طبیعت را به تصویر می‌کشد. شهریور نیز به خوشه‌های انگور و زیبایی میوه‌ها اشاره دارد. مهر ماه با همه محبت و توازن روز و شب وصف می‌شود و آبان نیز به نشانه‌ی بارش باران و پنهان شدن جانوران اشاره دارد. این توصیف‌ها نمایانگر زیبایی‌های چهار فصل سال هستند.