شمارهٔ ۴۸ - خانهٔ آهن ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / مثنویات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
یکی پادشا خانه‌زآهن بساخت
شبی آتش افتاد و آهن گداخت
پژوهش گرفتندکآن از چه بود
شراری چنین بی‌امان از چه بود
پس از جهد بسیار بردند راه
به دود دل عاجزی بی گناه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، پادشاهی خانه‌ای از آهن می‌سازد، اما شبی آتش به آن می‌افتد و آهن ذوب می‌شود. سپس تلاش می‌کنند بفهمند که چه چیزی باعث این آتش شد و چرا چنین شراری به‌وجود آمده است. در نهایت، پس از جستجو و بررسی بسیار، به این نتیجه می‌رسند که دود و آتش به خاطر ضعف و ناتوانی قلب مردم بی‌گناه بوده است.