نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۰ - از بدی بپرهیز ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / مثنویات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

گذشته گذشته است و آینده نیست

میان دو نابود، پاینده چیست‌؟

گذشته اگر خوب اگر بد، گذشت

وز آینده کس نیز واقف نگشت

گذشته به چنگ تو ناید دگر

وز آینده‌ات نیز نبود خبر

دمی کاندر آن دعوی هست تست

همانست کاین‌ لحظه‌ در دست تست

چو در دست تست ای برادر زمان

زمان را به اندوه و غفلت ممان

درین یکدم ار بد کنی یا که زشت

زمانه به‌نام تو خواهد نوشت

مبادا در این یک‌زمان بد کنی

که گر بد کنی در حق خود کنی

به مرد خدا نیست زشتی سزای

که مرد ار ببخشد نبخشد خدای

بپرهیز از آزردن نیکمرد

که با نیکمردان کسی بد نکرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما می‌گوید که گذشته تمام شده و آینده هم نامشخص است. آنچه در این لحظه داریم، زمان حال است. گذشته چه خوب باشد چه بد، دیگر به دست نیامده و ما از آینده هم اطلاعی نداریم. مهم‌ترین نکته این است که در این لحظه، باید به خوبی رفتار کنیم و از انجام کارهای زشت و بد بپرهیزیم؛ زیرا این اعمال تأثیرات منفی بر زندگی خودمان خواهد گذاشت. انسان‌ها باید از آزار رساندن به دیگران، به‌ویژه نیک‌مردان، خودداری کنند، زیرا آسیب به این افراد مجازات الهی دارد و نمی‌توان به آسانی از آن گذشت.