شمارهٔ ۱۱ - این رباعی را در خواب گفته است ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیانگر احساس عمیق شاعر نسبت به عشق است. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس به اندازه او از عشق آگاه نیست و همه سخنان او ناشی از شیرینی و شکرینگی عشق است. همچنین اشاره می‌کند که در هر مژه او، نیرویی وجود دارد که قادر است کوه‌ها را بشکند، نماد قدرت و تاثیر عشق در اوست.