نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ - در مرگ پدر ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در ماتمت ای‌ ملک‌، ملک خون بگریست

وز سوز تو در افق فلک خون بگریست

تا خاک‌نشین شدی تو ای گنج کمال

زین‌ غصه سماک‌ بر سمک خون بگریست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وصف غم و سوگواری می‌پردازد که به خاطر از دست دادن یک ملک و عظمت او به وجود آمده است. او بیان می‌کند که این غم تا آسمان‌ها کشیده شده و حتی زمین نیز با این اندوه پر از گریه شده است. شاعر به عظمت و کمال آن ملک اشاره می‌کند و می‌گوید که با فقدان او، جهان به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و در سوگ او گریسته است.