شمارهٔ ۴۱ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برده گل رازقی از روی تو رشک
در دیدهٔ مه ز دود سیگار تو اشک
گفتم که چو لاله داغدار است دلم
گفتی که دهم کام دلت یعنی کشک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و استعاره‌های دلنشین به عشق و احساسات خود اشاره می‌کند. او به محبوب خود (که او را "برده گل رازقی" می‌نامد) می‌گوید که زیبایی‌اش باعث حسادت ماه می‌شود. شاعر از دل دردناک و غم‌زده‌اش می‌گوید و در پاسخ به او می‌شنود که تنها راه تسکین دلش، فراهم کردن آرامش و شادی است که به نظر می‌رسد محقق شدن آن دشوار باشد.