شمارهٔ ۱۸ سلطان باهو
سلطان باهو / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
یاران صد هزار ولی یار ما یکی ست
غمخوار کس ندیدم دلدار ما یکی ست
من اُنس کس نگیرم، جز دوست آن حقیقی
گر هم انیس بامن زان اُنس ما یکی ست
گر رشة ءِ گسته شود از هزار ستم
از کس وفا ندیدم دلدار ما یکی ست
بس آزموده کردم با دلبران هر یک
با کی ز کس ندارم، مشکل بما یکی ست
باری وفا ندیدم ز یاران صد هزار
زان رو دلم گسیخت که غمخوار ما یکی ست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس تنهایی و عدم وفاداری در میان یاران است. شاعر با اشاره به اینکه در جمع زیادی از یاران تنها یک دوست واقعی دارد، نشان می‌دهد که این دوست، تنها کسی است که غمخوار اوست. او برای بیان ناامیدی‌اش از یاران، تاکید می‌کند که حتی با وجود صدها دوست، هیچ‌کدام به اندازه دوست حقیقی‌اش وفادار نیستند. شاعر بر این نکته تاکید می‌کند که هیچ کس را به اندازه دوستی خود نمی‌شناسد و این دوست تنها کسی است که به او امید و آرامش می‌دهد.