سلطان باهو
زندگی‌نامهٔ سلطان باهو
سلطان باهو (۱۰۳۹ - ۱۱۰۲ ه ق) از عارفان صوفی مسلک هند در سدهٔ دوازدهم متعلق به طریقهٔ سروریهٔ قادریه بود. او در قلعه شورکوت در ایالت جَهنْگ (استان پنجاب در پاکستان) زاده شد. وی به ند، کابل، بغداد، مصر، شام، عربستان و روم سفر کرد و در طول سفرهای خود به تعلیم و تعلم مشغول بود. از وی ۱۳۹ اثر عرفانی و مذهبی به زبان فارسی و یک اثر به زبان پنجابی دارد. وی در ۶۳ سالگی و در سال ۱۱۰۲ هجری قمری درگذشت. آرامگاه او در شورکوت زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان است. آثار این صوفی و شاعر هندی توسط همراه گرامی آقای محمد عظیم (پاکستان) در اختیار گنجور قرار گرفته است.
آثار سلطان باهو
شعرهای سلطان باهو
- شمارهٔ ۵ — از ذات حق تعالی اعلام بی نوا را
- شمارهٔ ۶ — من من مگو تو من من، هی هوی گویی ها ها
- شمارهٔ ۷ — کارها این مشکل است این کارها
- شمارهٔ ۱ — حب دنیا راس آمد کل خطاء
- شمارهٔ ۲ — با جام باده ساقی، فی الصبح مرحبا
- شمارهٔ ۳ — ایا والی معلی کن وفاداران خود ها را
- شمارهٔ ۴ — نیست کس محرم که پیغامم رساند یار را
- شمارهٔ ۸ — بارها گفتم ترا دل بارها
- شمارهٔ ۹ — تارها زلفش چو دیدم مارها
- شمارهٔ ۱۰ — لن ترانی گر رسد گردن متاب
- شمارهٔ ۱۲ — پیش جانان گر بمیرم تا سزاواری مراست
- شمارهٔ ۱۳ — صوفی بصدق دل نشوی تاصفا کجاست
- شمارهٔ ۱۱ — ز دنیا تو ترک گیر که راس العبادت است
- شمارهٔ ۱۵ — مبتلا در عشق گشتم، صبر ما یاران کجاست
- شمارهٔ ۱۶ — کفر اول را ندانی راه چیست
- شمارهٔ ۱۴ — یاران ز تو پرسم که مرا یار کجاست
- شمارهٔ ۲۰ — یاران ره عشق بجز جور و جفا نیست
- شمارهٔ ۲۴ — حق تعالی بالیقین حاضر نگر
- شمارهٔ ۲۳ — و هو معکم اینما کنتم نگر
- شمارهٔ ۲۲ — چو اینما تولوا شد قبلهٔ حقیقت
- شمارهٔ ۲۱ — می‌نالم از عشق تو، جان را خبری نیست
- شمارهٔ ۱۷ — با دوست دلنواز سخن جز وصال چیست
- شمارهٔ ۱۹ — آشکار ست، عشق، پنهان نیست
- شمارهٔ ۱۸ — یاران صد هزار ولی یار ما یکی ست