شمارهٔ ۳۰ سلطان باهو
سلطان باهو / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
تعالی الله چه زیبا روی دلدار
چو حسنش دیدم و دل گشت گلزار
منور گشت جانم همچو خورشید
هویدا گشت برما جمله اسرار
دلم چون دید آن نور تجلی
معلی گشت با ماشد باقرار
که لا مقصود فی الکونین مارا
هوالله الاحد موجود بس یار
فناشد ماومن خود جمله او ماند
نمانده غیر او شد رنگ رخسار
نماید صورت خود خویش هر دم
به حسن صورت بی مثل در یار
بکن سجده به پیش روی معشوق
تو باهُو باش دائم همچو غمخوار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر زیبای عرفانی، شاعر به وصف زیبایی و نور الهی می‌پردازد. او با دیدن جمال دلدار، دلش شاداب و سرشار از عشق می‌شود و جانش همچون خورشید روشن می‌گردد. شاعر با اشاره به اسرار الهی، به یگانگی و وجود خداوند تاکید می‌کند و بیان می‌کند که همه چیز در هستی به او تعلق دارد. در انتها، از خواننده دعوت می‌کند که در مقابل معشوق سجده کند و همواره با عشق و توجه به او زندگی کند.