شمارهٔ ۶۱ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از گل باغ فضیلت و زلالی می‌گوید که نشان‌دهنده زیبایی و پاکی است. او به این امید است که در آینده شکفته و شکوفا شود. او از مستی و شادی ناشی از نوشیدن شراب صحبت می‌کند و به تعهدش برای ادامه این لذت در صبح روز بعد اشاره دارد. در واقع، شاعر به زندگی با شور و شوق می‌اندیشد و اعتقادی به زیبایی و حال خوش دارد.