شمارهٔ ۶۵ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به تحسین و تمجید از یک شخصیت و دین او می‌پردازد. شاعر از راهی که این شخصیت به زندگی و روح او داده، سخن می‌گوید و بیان می‌کند که او را بی‌نظیر و خاص می‌داند. همچنین، شاعر به تمایز او از سایر مردم اشاره کرده و نشان می‌دهد که آسمان نیز در برابر او احترام می‌گذارد. او بر این نکته تأکید می‌کند که تا وقتی او را دیده، به صفاتش پی برده و از آنچه که می‌گوید، یقین دارد. در نهایت، شاعر از این شخصیت می‌خواهد که سرد و بی‌احساس نشود و به حضور او اهمیت بدهد.