شمارهٔ ۷۳ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جاذبه‌های عاشقانه می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصویرهایی زیبا به وصف عروس کاغذی می‌پردازد که با عقدهایی از مشگ و دیگر نعمت‌ها مزین شده است. دست و قلم شاعر مانند کلاله‌ای بر گردن آفتاب، با لحن عاشقانه جلوه‌گری می‌کند. بوی خوشی از او منتشر شده که به دیگران سرایت می‌کند و حتی خورشید از شرم او خجلت زده است. شاعر از عشق و دل‌تنگی‌اش می‌گوید و به تعبیر جوانب مختلف اشتیاق و درد ناشی از عشق می‌پردازد، همچنین شکاف عاطفی و حسرتی که ناشی از دوری معشوق است را به تصویر می‌کشد. در نهایت، او از حالتی از دعا و امید به وصال در آینده می‌گوید، با دلی شکسته که در انتظار برآورده شدن خواسته‌هایش است.