شمارهٔ ۱۶ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
شقیق النفس هات علی الشقائق
شرابی کان بدین وقت است لایق
گل اندر باغ می خندد چو معشوق
و قدیبکی السحاب بلحن عاشق
ادر بنت الکروم علی کرام
همه دانا وواقف بر دقایق
به جام لاله می خور بر رخ گل
فمالک مانع عنه و عایق
اذ ما الصبح کاذبة تجلی
بر آر از مشرق خم صبح صادق
جهان باد است یکسر باده پیمای
و خالف من علیه لا یوافق
اذا اغلقت کمل کأس راح
که سالم بادی از بند علایق
مرا می ده مروق تا کنم نظم
کلام فی مدیح الحال لایق
جلال الدین و الدنیا ملیک
که خشنودند از خلقش خلایق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی طبیعت و عشق اشاره می‌کند. او از شقایق‌ها و زیبایی گل‌ها می‌گوید و حسی از خوشحالی و شادابی را منتقل می‌کند. در این فضا، نوشیدن شراب به عنوان نمادی از لذت و خوشی مطرح شده است، در حالی که صبح به آرامی از مشرق طلوع می‌کند. شاعر همچنین به اهمیت لحظات زودگذر زندگی و لزوم استفاده از آنها اشاره دارد و در نهایت به شخصیتی معنوی به نام جلال‌الدین اشاره می‌کند که در دل مردم جایگاهی ویژه دارد. مفهوم کلی شعر، دعوت به لذت بردن از زندگی و زیبایی‌های آن است.