شمارهٔ ۲۱ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با مضامین خوشی و سرور آغاز می‌شود و از زیبایی صبح و نسیم دلپذیر طبیعت صحبت می‌کند. شاعر دلربای ساده‌ای را خطاب قرار می‌دهد و از او می‌خواهد که جام باده را در دست بگیرد تا غم دل خستگان را تسکین بخشد. همچنین به زیبایی و راحتی ناشی از نوشیدن اشاره می‌کند و زندگی را جشن می‌گیرد، در حالی که به اهمیت لذت‌های زندگی و دوری از غم و اندوه نیز تأکید می‌کند. شاعر به یاد بزم و سرور نیز اشاره می‌کند و از لذت نوشیدن در کنار دیگران سخن می‌گوید.