شمارهٔ ۳۸ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
یا من بعیونه یوازی
حوراء رعت ربی الحجاز
ای کار لب تو دلنوازی
چون با من خسته دل نسازی؟
اکمام ملاحة و حسن
طرزت باحسن الطراز
مگذار که نالم از غم تو
در حضرت پهلوان غازی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و دلنوازی معشوق میپردازد. شاعر از حورایی در حجاز سخن میگوید که با زیبایی خود دلنشینی را برای او به ارمغان آورده است. او از معشوقش میخواهد که با محبت و لطافت با او رفتار کند و از غم و اندوه دوری کند. شاعر نگران است که اگر معشوق او را رها کند، نتواند در برابر درد و رنج ناشی از جداییاش تاب بیاورد.