شمارهٔ ۳۹ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی بزرگی و عظمت یک پادشاه است که در دو سرزمین مغرب و مشرق فرمانروایی می‌کند. شاعر به ستایش خداوند و این پادشاه می‌پردازد و او را از دیگر شاهان برتر می‌داند. او به عدالت پادشاه و برکت‌هایی که از حکومت او به دنیا جاری شده اشاره می‌کند و بر دوام و قدرتش در حکومت تأکید می‌ورزد. در انتها، شاعر آرزو می‌کند که همچنان می و خوشی در زندگی و حکومت او وجود داشته باشد.