نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)

قد قدم العید عائدا بجلال

فاسق لنا قهوة بایمن فال

عید رسید ای کنار من ز تو خالی!

بزم بیارای و می بیاور حالی

وجهک بدرالدجی وصدغک لیل

هات سلافا علی طلوع هلال

رطل گران کن که روی در طرب آورد

شاه قزل ارسلان سپهر معالی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جشن عید اشاره می‌کند و از زیبایی‌ها و لذت‌هایی که در این مناسبت وجود دارد سخن می‌گوید. او از محبوبش می‌خواهد که بزم را بیاراید و جام می بیاورد تا با هم جشن بگیرند. شاعر بر زیبایی چهره محبوبش تأکید می‌کند و از اهمیت شادی و جشن در این روز خاص یاد می‌کند. به طور کلی، این شعر فضایی شاد و دلنشین را به تصویر می‌کشد که تجلی‌گاه عشق و سرور است.