نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

هات یا عقلی و دینی من صبابات الزمان

لا تعدنی ان قلبی لیس یرضی بالامان

از سر حالت نگارا! عیش کن تا در جهانی

زانکه تو طفلی درین ره حیلت گردون ندانی

لا تلومونی فانی هائم اهوی المثانی

غننی قولا علیها واترک السبع المثانی

گرچه خرمن سوز عقلی ورچه شورانگیز جانی

با مجیر از روی رحمت گر بسازی می‌توانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات و پرسش‌های عمیق انسانی اشاره دارد. شاعر به عدم رضایت قلبش از وضعیت کنونی و تلاش برای یافتن آرامش اشاره می‌کند. او بر اهمیت لذت بردن از زندگی تأکید می‌کند و یادآوری می‌کند که انسان‌ها با وجود دلسردی‌ها، باید به زیبایی‌های زندگی توجه کنند. همچنین، اشاره به ناپایداری دنیا و نیاز به رحمت الهی و امید دارد. به‌طور کلی، این شعر تلاشی برای برقراری تعادل بین عقل و احساسات و جستجوی امید و شادی در زندگی است.