نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۱ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

بی زلف تو شد چشم من از ابر خجل

وز چشم تو پای دل فرو رفت به گل

گویی که در آن زلف چه می بیند چشم؟

گویی که در آن چشم چه می یابد دل؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسی عمیق و دل‌نگرانی شاعر درباره عدم وجود محبوب می‌پردازد. چشمان شاعر به خاطر بی‌زلفی معشوق غمگین و شرمنده‌اند، و دل او از زیبایی چشمان محبوب به گل فرو رفته است. شاعر احساس می‌کند که چشم‌ها و دل او به چیزهای خاصی در زلف و چشمان معشوق وابسته‌اند.