نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون دید بتم که کار من بر خطرست

وز درد دلم بر رخ زردم اثرست

گل بر لب خود نهاد و پس داد به من

یعنی که دوای درد دل گلشکر است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت احساس خطر و درد درون خود را بیان می‌کند که بر چهره‌اش نمایان است. بتم (محبوبش) گل را بر لب خود گذاشته و سپس به او داده است، که نشان می‌دهد آن گل می‌تواند داروی درد دل او باشد. به طور کلی، گل نماد عشق و زیبایی است که می‌تواند تسکین‌دهنده دردهای عاطفی باشد.