شمارهٔ ۲۴ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حال افرادی اشاره می‌کند که در دوران حکومت‌های بیگانه زندگی می‌کنند و دچار grief و اندوه شده‌اند. او تصویر پروانه‌ای را به کار می‌برد که در آتش اندوه می‌سوزد. شاعر به این نکته اشاره دارد که این افراد به زودی به سرنوشت خود خواهند رسید و در نهایت مانند سایه‌ای در خانه به زمین خواهند افتاد. این ابیات به نوعی بازتاب‌دهنده یأس و ناامیدی در برابر سلطه و بیگانگی هستند.