شمارهٔ ۲۹ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف یک پادشاه می‌پردازد که در زندگی خود به سعادت و پیروزی دست یافته و در چهره آسمان مانند سرم است که بر خاک نشسته. در عین حال، او از رنج و مشکلات زانو زده، ولی این رنج برای کسی که پایش به سران و خدمت‌گزارانش با کرامت و احترام گره‌خورده، سزاوار نیست.