شمارهٔ ۶۹ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف جایی می‌پردازد که در آن فقط سرهنگ‌ها و افراد برجسته پذیرش دارند و کسانی که بی‌پناه و بی‌نوا هستند از آنجا رانده می‌شوند. شاعر اشاره می‌کند که در مقام وصال معشوق، فرصتی برای استراحت و آرامش دل خسته وجود ندارد و از او می‌خواهد که اجازه ندهد دلش را از او بگیرند.