شمارهٔ ۷۳ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد جدایی و شب‌های طولانی که باعث افکار ناامیدکننده‌اش شده سخن می‌گوید. او به شدت دچار عشق و حس یأس است، اما در صبح، نشانه‌ای از نجات و امید به او نمایان می‌شود.