غزل شمارهٔ ۱۶۳۴ بیدل دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوعاتی مانند زوال زندگی، تفکر در مورد زمان و تقدیر اشاره دارد. شاعر به یاران خود می‌گوید که زندگی و نماهای آن زودگذر هستند و باید به عمق معانی دقت کرد. او از ویژگی‌های مادی و ظاهری دنیا یاد می‌کند و توصیه می‌کند به گذشته و حال به دقت بنگریم و در این مسیر از تجربیات عبرت بگیریم. در کل، شعر دعوت به تفکر عمیق و دقت در حیات و یا به عبارتی، حسرت بر روزهای گذشته و آموزه‌های زندگی است.