غزل شمارهٔ ۱۶۷۶ بیدل دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به حالت خواب و بی‌خودی اشاره می‌کند. او با اشاره به لغزش پای نگاه، به تأثیر شگفت‌انگیز و مدهوش‌کننده چشم‌های معشوق اشاره دارد که حالتی از عاشق‌نمایی و افسون در او ایجاد می‌کند. به طور کلی، ابیات به حس جذابیت و شگفتی ناشی از عشق اشاره دارند.