غزل شمارهٔ ۲۷۱۶ بیدل دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت تجدد و نوآوری در زندگی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر ذهن انسان از آموزش و یادگیری کهنه نشود و دائماً در جستجوی نوآوری باشد، به نشاط و شادی دست خواهد یافت. همچنین، او بر این نکته تأکید دارد که قناعت مهم است ولی با این حال باید منتظر فرصت‌ها و روزی‌های بهتر بود. شاعر از نور فطرت صحبت می‌کند و می‌گوید که اگر کسی دلش را روشن کند، می‌تواند از امکانات و راحتی‌های زندگی بهره‌مند شود. او به علم اشاره می‌کند و می‌گوید که در ظل علم باید به طور فعال عمل کرد و فقط منتظر رویدادها نمی‌توان بود. در نهایت، اشاره‌ای به بی‌عدالتی‌ها و ضرورت تغییر اوضاع دارد، و تأکید بر این دارد که آرامش واقعی با دوختن لباس عافیت به تن نمی‌شود، بلکه نیاز به فعالیت و کوشش دارد.