شمارهٔ ۲ - قطعه بلند اقبال
بلند اقبال / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
خدا به ظلم نه راضی و بنده ظلم کند
رضای بنده چرا برده از رضای خدا
دلا خموش شو ودم مزن از این اسرار
بدان که نیست کسی مقتدر سوای خدا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها بیانگر نارضایتی خداوند از ظلم و ستم است. انسان نمیتواند با ظلم خود رضای خدا را جلب کند. شاعر از دل میخواهد که سکوت کند و از رازها حرف نزند، چرا که هیچکس جز خداوند در این دنیا قدرتی ندارد.