بخش ۲ - در نعت رسول اکرم بلند اقبال
بلند اقبال / بخش اول - گزیده‌ای از کرامات و فضایل حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب (ع) / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
احمد مرسل که از او زنده‌ایم
از دل و جان بر در او بنده‌ایم
مظهر الطاف حق احمد بود
معنی اوصاف حق احمد بود
از احد احمد شده یک میم فرق
عقل در آن میم شد از فکر غرق
عاجز از اوصاف وی آمد زبان
دشمن او را همه آید زیان
فعل حق آمد همه افعال او
در صف محشر نگر اجلال او
بر سر خلق آمد و شد چون طبیب
در بر حق نام وی آمد حبیب
گر کند او گوشهٔ چشمی به ما
می‌شود از ما همه راضی خدا
حاجت از او گیر و از او جو مجال
همت از او خواه و شو آسوده حال
دولت وین را بود از او نظام
باد بر او هر دم از ایزد سلام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به وصف احمد (حضرت محمد) می‌پردازد و او را مظهر الطاف خداوند می‌داند. از نظر شاعر، احمد به عنوان نماینده و تجلی صفات حق، از مقام ویژه‌ای برخوردار است. او برتری و عظمت احمد را به عنوان یک فریادگر و طبیب روحی انسان‌ها معرفی می‌کند و تأکید می‌کند که اگر احمد به کسی توجهی کند، رضایت خداوند نیز حاصل می‌شود. در نهایت، شاعر اشاره دارد که دعا و حاجت خود را از احمد طلب کنند و با ذکر او، آرامش و سعادت را طلب کنند، و تأکید می‌کند که زندگی و نظام و دولت از وجود او نشأت می‌گیرد و هر لحظه بر او سلام از جانب خدا نازل می‌شود.