بخش ۲ - در نعت حضرت محمد صلی الله علیه و آله بلند اقبال
بلند اقبال / بخش دوم - داستان گل و بلبل / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
هزارن سلام وهزاران درود
ز ما بر رسول خدای ودود
امین خداوند رب جلیل
که بدخادم درگهش جبرئیل
گر او باعث خلق عالم نبود
کجا هستی از نیست رخ می نمود
قضا وقدر زو دو فرمانبرند
ملایک به درگاه او چاکرند
به روز جزا در حضور اله
کسی نیست جز او شفیع گناه
دلیلی است والشمس از روی وی
حدیثی است واللیل از موی وی
کسی را که ایزد بود مدح گو
کجا می توان دم زد از مدح او
الا ای رسول خداوندگار
ز لطفت چنان هستم امیدوار
که روز جزا در حضور اله
همه جرم من را شوی عذرخواه
الهی به احمد که هستت حبیب
ز فضلت مفرما مرا بی نصیب
بکن آن چه شایسته ذوالمن است
مکن بامن آنکو سزای من است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است به عرض ارادت به پیامبر اسلام (ص)، که در آن شاعر به مدح و بزرگواری ایشان پرداخته و اعلام میکند که او شفیع انسانها در روز قیامت خواهد بود. شاعر به صفات الهی و نقش پیامبر در خلقت اشاره میکند و امیدوار است که با توجه به مقام و مقام والای پیامبر، خداوند او را در روز قیامت بینصیب نگذارد و بدهیهایش را ببخشد. در کل، پیام شعر تأکید بر محبت و ارادت به رسول خدا و استغفار در برابر اوست.