بخش ۲۶ - در شکایت از یکی از شاهزادگان بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از درد دل یک شاعر نسبت به شاهزاده‌ای صحبت می‌کند که او را درکی عمیق و بزرگوار می‌داند. شاعر به اشتباه تصور می‌کند که او از نسل شاهان است و دارای فضیلت‌های انسانی است. اما بعداً متوجه می‌شود که این شاهزاده در پی ثروت و مالکیت است و از ارزش‌های واقعی بی‌خبر است. شاعر با ناامیدی از بی‌اعتنایی شاهزاده به مدح و اشعارش، بیان می‌کند که او برای جلب توجه و بهبود شرایط مردمش شعر می‌گوید و نه برای به دست آوردن طلا و نقره. او به وضعیت خراب جامعه اشاره می‌کند و از عدم توجه به درد و رنج مردم شکایت دارد، و در نهایت این پرسش را مطرح می‌کند که چگونه می‌تواند از کسی که جان خود را فدای مال و ثروت می‌کند، انتظار داشته باشد برای خلقش فکری کند.