بخش ۴۷ - در فرق کمال ومال بلند اقبال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از کمال و فضیلت صحبت می‌کند و می‌گوید که کمال حقیقی از ملال و کسالت دور است. او به تشبیهی می‌پردازد که زیبایی و کمال را به می و شراب تشبیه می‌کند و اشاره می‌کند که کسی که برای کسب کمال تلاش می‌کند، در واقع به خوشی و سرور دست می‌یابد. شاعر به این نکته می‌پردازد که کمال شخصی که در کنار اوست، هیچ وقت نمی‌تواند گم شود، زیرا در حفاظت و نگهبانی قرار دارد. او همچنین بر این موضوع تأکید دارد که کمالی که از آفات دور باشد، برای دیگران جذاب نیست و به سادگی نمی‌توان آن را پیدا کرد. در نهایت، شاعر به مقایسه الماس و قیمت خویش می‌پردازد و به این نکته اشاره می‌کند که در میان بسیاری از چیزها، فقط جواهر شناس واقعی می‌تواند ارزش این کمال را درک کند و آن را بیابد، زیرا خریدار کمال و فضیلت، کم است و نباید گمان کرد که همه به دنبال آن هستند.