نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۸ - در اطاعت پروردگار بلند اقبال

بلند اقبال / بخش چهارم / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

شدی چون ز یزدان خبردار پس

اطاعت کن احکام او را و بس

ز یاد خدا هیچ غافل مشو

به جز راه حق هیچ راهی مرو

اعانت از اوجوی در کار خود

به هرکاری او رابکن یار خود

مددجو از اوکومددکار ماست

به هر حال درکارها یار ماست

بود اوخداوند وما بنده ایم

گنه کار ودرمانده شرمنده ایم

ولیکن زما گر گنهکاری است

از او بخشش وفضل و غفاری است

چو او را شدی بنده کن بندگی

که آسوده گردی ز شرمندگی

کند ازخدا هر که فرمانبری

بجوید زخیل ملک برتری

به فرمانبرش داده فرماندهی

بدو داده جان گیری وجان دهی

شد ایزد زتو گر زطاعت رضا

مطیعت شود هم قدر هم قضا

چو ابلیس ننمود فرمانبری

ملک بود وشدرانده از کافری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما یادآوری می‌کند که باید از خداوند متعال پیروی کنیم و از او غافل نشویم. ما تنها باید در مسیر حق گام بگذاریم و در کارهایمان به او اعتماد کنیم، زیرا او یاری‌دهنده ماست. در این راستا، باید از خداوند کمک بخواهیم و به بندگی او ادامه دهیم تا از شرمندگی و گناه رهایی یابیم. همچنین، فرمانبری از خداوند به ما سروری و برتری می‌بخشد، در حالی که نافرمانی مانند ابلیس ما را به انزوا می‌کشاند. در نهایت، اطاعت از او در زندگی ما برکت و آرامش به دنبال دارد.