بخش ۶ - در نهی از غیبت بلند اقبال
بلند اقبال / بخش چهارم / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
مگرنه حدیث از رسول خداست
که غیبت گناهش بتر از زناست
کس ار بد و یا خوب خودداند او
چه حاجت که از اوشود گفتگو
به سیم ار بگوید کس این است مس
ویا طاهری را بخواند نجس
نه آنسیم بی غش چومس می شود
نه آن طاهر خوش نجس می شود
کس ار نیک باشد ز بدگوی خود
چرا افکند چین درابروی خود
تفاوت میان بدوخوب هست
ز هم فرق دارند هشیا رو مست
بدو خوب افتاده در هم بسی
ولی چشم بینا ندارد کسی
کس از باطن کس ندارد خبر
نباید بودشخص ظاهر نگر
خدا از دل هر کس آگه بود
که داندکه کار که لله بود
مگوازکسی بدکه بدمی شوی
مکن جای در ده که دد می شوی
نه غیبت کن از کس که عیبت کنند
نه شو یار آنان که غیبت کنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به موضوع غیبت و اهمیت آن در دین اسلام میپردازد. شاعر با استناد به حدیثی از رسول الله میگوید که غیبت از زنا نیز گناهش بزرگتر است. او تأکید میکند که اگر کسی بدیهای خود را بداند، نیازی به غیبت دیگران ندارد. همچنین، انسانها از باطن یکدیگر خبر ندارند و نباید فقط به ظاهر نگاه کنند. خداوند از نیت و دل دیگران آگاه است. در نهایت، شاعر هشدار میدهد که از غیبت دیگران پرهیز کنیم و دوستانی که مرتکب غیبت میشوند را ترک کنیم.