نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰ دقیقی

دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)

زان تلخ میی گزین که گرداند

نیروش روان تلخ را شیرین

از طلعت او هوا چنان گردد

کز خون تذرو سینه ی شاهین

استاد شهید زنده بایستی

وان شاعر تیره چشم روشن بین

تا شاه مرا مدیح گفتندی

ز الفاظ خوش و معانی رنگین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تلخی و دشواری‌های زندگی اشاره می‌کند و از نوشیدن می تلخ که می‌تواند تلخی‌های زندگی را به شیرینی تبدیل کند، سخن می‌گوید. او همچنین به زیبایی چهره و تأثیر آن بر محیط اشاره می‌کند و از ضرورت وجود شاعران زنده و آگاه مانند استاد شهید برای بیان مدح و زیبایی‌های واقعی سخن می‌گوید. شاعر به کلمات زیبا و معانی عمیق اشاره می‌کند که می‌تواند از طرف شاعران ارزشمندی چون خود او بیان شود.