شمارهٔ ۲۰ دقیقی
دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
زان تلخ میی گزین که گرداند
نیروش روان تلخ را شیرین
از طلعت او هوا چنان گردد
کز خون تذرو سینه ی شاهین
استاد شهید زنده بایستی
وان شاعر تیره چشم روشن بین
تا شاه مرا مدیح گفتندی
ز الفاظ خوش و معانی رنگین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تلخی و دشواریهای زندگی اشاره میکند و از نوشیدن می تلخ که میتواند تلخیهای زندگی را به شیرینی تبدیل کند، سخن میگوید. او همچنین به زیبایی چهره و تأثیر آن بر محیط اشاره میکند و از ضرورت وجود شاعران زنده و آگاه مانند استاد شهید برای بیان مدح و زیباییهای واقعی سخن میگوید. شاعر به کلمات زیبا و معانی عمیق اشاره میکند که میتواند از طرف شاعران ارزشمندی چون خود او بیان شود.