ابیات پراکنده — دقیقی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۲ — ذرّه نماید به جنب قدر تو گردون
- شمارهٔ ۴ — میِ صافی بیار ای بُت که صافی است
- شمارهٔ ۶ — شب سیاه بدان زلفکان تو ماند
- شمارهٔ ۵ — چرخِ گردان نهاده دارد گوش
- شمارهٔ ۷ — گویند صبر کن که ترا صبر بر دهد
- شمارهٔ ۸ — ای امیر شاهزاده خسرو دانش پژوه
- شمارهٔ ۱ — من جاه دوست دارم کآزاده زاده‌ام
- شمارهٔ ۳ — برخیز و برافروز هلا قبلهٔ زردشت
- شمارهٔ ۱۲ — تو آن شبرنگ تازی را به میدان چون برانگیزی
- شمارهٔ ۱۱ — مدیح تا به بر من رسید عریان بود
- شمارهٔ ۱۳ — من این جا دیر ماندم، خوار گشتم
- شمارهٔ ۱۶ — بزلف کژّ ولیکن بقدّ و قامت راست
- شمارهٔ ۱۰ — چگونه بلائی که پیوند تو
- شمارهٔ ۱۴ — که را رودکی گفته باشد مدیح
- شمارهٔ ۱۵ — زان مرکّب که کالبد از نور
- شمارهٔ ۹ - قصیده — پریچهره بتی عیار و دلبر
- شمارهٔ ۲۲ — چشم تو که فتنهٔ جهان خیزد ازو
- شمارهٔ ۲۳ — شود خون جگر از دل چکیده
- شمارهٔ ۲۴ — ملک بی ملک‌دار باشد، نی
- شمارهٔ ۱۷ — تو آن ابری که ناساید شب و روز
- شمارهٔ ۱۹ — نگه کن آب و یخ در آبگینه
- شمارهٔ ۱۸ — ای کرده چرخ تیغ ترا پاسبان ملک
- شمارهٔ ۲۰ — زان تلخ میی گزین که گرداند
- شمارهٔ ۲۱ — ملک آن یادگار آل دارا
- شمارهٔ ۲۶ — جهانا همانا فسونی و بازی
- شمارهٔ ۲۸ — کاشکی اندر جهان شب نیستی
- شمارهٔ ۲۹ — من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک
- شمارهٔ ۲۷ — دریغا میر بونصرا دریغا
- شمارهٔ ۲۵ — در افکند ای صنم ابر بهشتی
- شمارهٔ ۳۰ — ز دو چیز گیرند مر مملکت را