شمارهٔ ۲۲ دقیقی
دقیقی طوسی / ابیات پراکنده / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشم تو که فتنهٔ جهان خیزد ازو
لعل تو که آب خضر می‌ریزد ازو
کردند تن مرا چنان خوار که باد
می‌آید و گرد و خاک می‌بیزد ازو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به زیبایی و تاثیرگذاری چشم و لب محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که چشمان محبوبش مانند فتنه‌ای در جهان است و لب‌هایش همچون آب خضر، زندگی‌بخش و شفا‌دهنده‌اند. سپس بیان می‌کند که این زیبایی‌ها باعث شده‌اند که او در برابر آنها احساس حقارت و ذلت کند، تا حدی که وجودش به گرد و خاکی تبدیل شده که باد آن را جابجا می‌کند.