غزل شمارهٔ ۲۵ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و زیبایی است. شاعر به بلبل و گلزاری اشاره می‌کند که نماد عشق و شوق است. او به دلی که محبت دارد و به زلف‌های محبوبش بند است، اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند خودش، افراد بسیاری به این زلف‌ها وابسته‌اند. نرگس مست و زیبای محبوب نیز توصیف می‌شود، هرچند که در کنار زیبایی، درد و غمی وجود دارد. شاعر خود را به عنوان بنده‌ای می‌داند که به خاطر سخنان دلنشین محبوبش، شاداب و خندان است. در نهایت، او به امید دیدار محبوبش اشاره می‌کند.