رباعی شمارهٔ ۵۱ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ابر آمد و بر روی هوا می گرید
چون متهم از شرم و حیا می گرید
معلومم شد که او چرا می گرید
بر عمر تلف گشته ما می گرید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، ابر به عنوان نماد حزن و غم معرفی شده است که روی هوا می‌بارد و مانند متهمی از خجالت گریه می‌کند. شاعر متوجه می‌شود که دلیل این گریه، ناراحتی او از عمرهایی است که هدر رفته و بی‌فایده گذشته‌اند.