رباعی شمارهٔ ۵۴ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دست امید ما به لطف تو دراز
بنواز مرا به لطف ای بنده نواز
هرچند تو بی نیازی از ما ما هم
بر خاک در تو روی بر خاک نیاز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به خدای مهربان اشاره می‌کند و از او درخواست می‌کند که به او لطف کند و به او توجه نماید. هرچند که خداوند نیاز به بندگانش ندارد، اما شاعر با تواضع و نیازمندی از خاک درگاه او خواستار رحمت و نوازش است. احساس نیاز و امید به لطف الهی در این شعر به خوبی بیان شده است.