رباعی شمارهٔ ۷۲ ابن حسام خوسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خرمن جود (نیکی و سخاوت) خوشه‌ای می‌طلبد و از کشت جلال (افتخار و عظمت) توشه‌ای می‌خواهد. او معتقد است که باید به حال خود توجه کرد و در این راستا، به دنبال گوشه‌ای برای آرامش و تفکر است.